poster vuurol 2015 eindversie klein

Spoor je niet, ofzo!?

Totale online radiostilte. “Waar is ze?”  “Ik zou het echt niet weten, van de radar verdwenen, niet te bereiken, neemt gewoon niet op, beantwoord geen mail, geen idee waar ze zit." 
Oké, oké, jullie hebben gelijk, ik heb het even laten afweten, misschien zelfs iets langer dan even, maar ik had het dan ook druk, bijna te druk zelfs.
Bovendien zat ik midden in de Hollandse jungle, de bossen van Lage Vuursche, om een verlaten spoortunnel te bekladden.

“Hoezo dat? Vet asociaal, eerst laat je niets van je horen, en vervolgens verniel je andermans eigendommen! Spoor je niet, ofzo!?” 
Nee, inderdaad, dat deed ik ook niet echt. Ik doe iets met theater weet je nog?! Afgelopen weken heb ik zelfs een heleboel gedaan met theater. Maar laat ik beginnen bij het begin.

 

Enige tijd geleden zag ik een op het spoor van Vuurol, een klein theaterfestival, tijdens de pinksterdagen, in de bossen van Lage Vuursche.
Natuurlijk bedacht ik me geen moment en stuurde snel een berichtje naar de organisatie, uiteraard met een kleine uitleg over mijn talenten en ambities. Ook zij bedachten zich geen moment, want wie wil er nu niet genieten van een paar extra handjes tijdens een festival. Een telefoontje later was de eerste afspraak dan ook een feit.

 

Op een zonnige lentedag kwam ik aan in het idyllische dorpje, tevens woonplaats van  prinses Beatrix, om van daaruit naar de nog idyllischer locatie van Vuurol te gaan.

 

Snel werd ik bijgepraat over het thema en de nog openstaande werkzaamheden op kostuum en decorgebied.
Het thema sporen, in iedere zin van het woord, spoortunnels, voetsporen, sporen van paddelstoelen en vernieling, sporen uit het verleden, ontsporen, remsporen, niet sporen etc. sprak me wel aan.
Vanaf dat moment was ik dan ook even spoorloos, om in de donkere bossen te werken aan de bouw van een tunnel naar een andere wereld. Een grande entree voor het festival!

 

Het idee van de tunnel bestond al in grote lijnen, en met hulp van diverse prettig ontspoorde mensen heb ik een mooi decor kunnen realiseren. Vanuit een donkere, rokerige, begroeide en bekladde tunnel kwam je terecht in een kleurrijke, zonovergoten wereld. Want het was prachtig weer tijdens Pinksteren! Bovendien kwam de tunnel uit  tussen de felgekleurde lampions,  die een andere wereld symboliseerde. Klaar om je volledig over te geven aan Vuurol, klaar om je sporen te verdienen, om  ze te volgen, of achter te laten...

 

Het was genieten, jullie mogen nu  meegenieten van de foto’s, want helaas heb ik jullie niet vroegtijdig op de hoogte gebracht om nog even op bezoek te kunnen komen.
Misschien tot volgend jaar?!

Liefs, Frances

 

[Best_Wordpress_Gallery id="2" gal_title="Spoor je niet, ofzo?!"] P.S. Meer foto’s volgen later, of hou http://www.vuurol.nl/ in de gaten.

 

 

1 comment

  • Mia Steenis

    Heel Intresant allemaal. Hopelijk als je weer tijd heb dat ik je weer een zie mis je wel hoor. Veel succes met je werk. Liefs Mia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *